MUNicipal TheatRE of PiRaeUs
16-17 SEPTEMBER 2022

LINE UP

FRIDAY 16/09

OPENING: 21.30

O Robert Jedrzejewski είναι διαισθητικός καλλιτέχνης, αυτοσχεδιαστής, συνθέτης, τσελίστας και μελετητής (PhD) με έδρα την Πολωνία. Στόχος του είναι να προσδιορίσει σε ποιο βαθμό ο πραγματικά ελεύθερος και καθαρός αυτοσχεδιασμός μπορεί να γίνει η βασική δημιουργική μέθοδος στη μουσική, η οποία από μόνη της αποτελεί μέρος μιας εξαιρετικά δυναμικής παραστατικής σφαίρας του σύγχρονου κόσμου. Θα ήθελε να δοκιμάσει ποια στοιχεία αποτελούν τους κύριους μηχανισμούς αυτού του είδους πρακτικής και πώς συμπεριφέρονται οι άνθρωποι κάτω από αυτές τις συνθήκες και εάν μια πράξη επίδειξης που βασίζεται στον αυτοσχεδιασμό μπορεί να γίνει η βασική πηγή της εμπειρίας της αλήθειας για τον καλλιτέχνη και ερευνητή στον 21ο αιώνα.
Τα ποικίλα έργα και οι συνθέσεις του παίζονται τακτικά σε όλη την Ευρώπη, στον Καναδά, στις ΗΠΑ και στη Σιγκαπούρη. Αυτή η παράσταση υποστηρίζεται από το Ινστιτούτο Adam Mickiewicz.
 
Robert Jedrzejewski is an intuitive artist, improviser, composer, cellist, and scholar (PhD) based in Poland. His goal is to determine to what extent the truly free and pure improvisation can become the basic creative method in music, which itself is part of an extremely dynamic performative sphere of the modern world. He would like to test which elements constitute the main engines of this kind of practice and how people behave under these conditions, and if an act of ostension based on improvisation can become the basic source of experiencing truth for the artist and researcher in the 21st Century. His diverse projects and compositions are regularly performed all over Europe, in Canada, in the USA, and in Singapore. This performance is supported by the Adam Mickiewicz Institute.
 

www.robertjedrzejewski.bandcamp.com


Η Έλενα Μιχαλοπούλου και ο Ευθύμης Ναούμης άρχισαν να γράφουν και να παίζουν ηλεκτρονική μουσική σαν σύνολο το 2021. Eξερευνούν τη δημιουργία και την επεξεργασία του ήχου μέσω ψηφιακής και αναλογικής επεξεργασίας, μονάδων εφέ, μαγνητοταινίας και αναλογικών synth. Ταυτόχρονα χρησιμοποιούν και διάφορα extended techniques ακουστικών οργάνων.

Το act ‘Femina’ βασίζεται στη ζωντανη επεξεργασια ήχου, συνδέοντας το fixed μουσικό πλαίσιο με τον αυτοσχεδιασμό. Το ηχητικό τοπίο που δημιουργείται, προέρχεται από την χρηση ακουστικών οργάνων, την ενωση και την εναλλαγή αυτών απο ηλεκτρονικά μέσα, τα οποία ακολουθούν και τον δικό τους αυτόνομο χαρακτήρα. Σαν πραγματικό πλαισιο, η μουσική εξερευνά τη γυναικεία φωνή, αγγίζοντας το παρόν μέσα από το παρελθον.

Elena Michalopoulou and Efthymis Naoumis started writing and playing electronic music as an ensemble in 2021. They explore the creation and processing of sound through digital and analog processing, effects units, tape and analog synths. They use various extended techniques of acoustic instruments.

The act ‘Femina’ is based on live sound processing, connecting the fixed musical framework with improvisation. The soundscape that is created comes from the use of acoustic instruments, their union and alternation by electronic means, which also follow their own autonomous character. As a real framework, the music explores the female voice, touching the present through the past.

Το σετ ‘Προσφυγικό’ είναι μία live performance με χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή για real-time επεξεργασίες ηχογραφήσεων. Θα προσπαθήσει να εξερευνήσει σχέσεις αφήγησης και μνήμης (συλλογικής και προσωπικής). Ο ήχος της παιδικής κουδουνίστρας του παππού, η οποία ταξίδεψε από τη Μικρά Ασία το 1922 και παραμένει ενεργή ηχητικά ακόμη και σήμερα ως οικογενειακό κειμήλιο, θα αποτελέσει τη βάση ενός φανταστικού ηχητικού ταξιδιού. Επιπρόσθετα, ηχητικά αποσπάσματα όπως αυτά ακούστηκαν από τα ελληνικά ΜΜΕ προσφύγων που καταφτάνουν στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια θα αναμειχθούν με την κουδουνίστρα και θα επεξεργαστούν real-time κατά τη διάρκεια του σετ.
Επιδιώκεται μία ηχητική σύνδεση της ψευδαίσθησης των εννοιών «τότε» και «τώρα» ως ένα συνεχές που ουσιαστικά δεν αλλάζει εφόσον οι προσφυγικές ροές και ο ξεριζωμός είναι διαχρονικό φαινόμενο. Σε μια εποχή όπου προσφυγικά κύματα συνεχίζουν να δημιουργούνται και να εγκαταλείπονται, το έργο έχει έναν επιπλέον στόχο: να θυμίσει ότι σε συλλογικό επίπεδο συνδεόμαστε όλοι, άρρηκτα, με την έννοια της «προσφυγιάς».

A live-electronics performance using a computer for real-time processing of recordings. It will explore relationships between narrative and memory (collective and personal). The sound of grandfather’ s rattle toy, which travelled from Asia Minor in 1922 and remains sonically active even today as a family heirloom, will form the basis of a fantastic sonic journey. In addition, audio fragments such as those presented by the Greek media of refugees arriving in Greece in recent years will be mixed with the rattle toy’s sound and processed in real-time during the set.
A sonic connection of the illusion of the concepts of ‘then’ and ‘now’ is sought as a continuum that essentially does not change since refugee flows and uprooting are timeless phenomena. When waves of refugees continue to be created and abandoned, the project has an additional goal: to remind us that we are all inextricably linked to the concept of ‘refugee’ on a collective level.

To μουσικό σχήμα ΚΟΗΜA παρουσιάζει μία μουσική σύνθεση ηλεκτρονικού και ακουστικού ήχου. Ηλεκτρονικοί ήχοι παράγονται από εξαρτήματα υπολογιστών, βινύλια, κασέτες, οι οποίοι μαζί με νέες τεχνικές παιξίματος και χειρισμού του κοντραμπάσου δημιουργούν μία νέα ηχητική σύνθεση και μία νέα μουσική εμπειρία για το κοινό. Το ντουέτο ΚΟΗΜΑ αποτελείται από τους Γιώργο Κοκκινάρη (κοντραμπάσο) και Γιώργο Μιζήθρα (ηλεκτρονικά) και η έρευνα ξεκινά από το 2018 πάνω στην συνύφανση του φυσικού και του ηλεκτρονικού ήχου μέσω της διαίσθησης. Το ντουέτο ΚΟΗΜΑ μετρά συναυλίες σε Αθήνα και μία κυκλοφορία άλμπουμ σε κασέτα. Η 30λεπτη performance για το Electric Nights βασίζεται στην αλληλεπίδραση των ηλεκτρονικών και του κοντραμπάσου με τον χώρο. Οι μουσικοί δημιουργούν μια σύνθεση επί σκηνής όπου συνυπάρχουν φυσικός και ηλεκτρονικός ήχος
 
The free improvisation group KOHMA by George Kokkinaris (double bass) and George Mizithra(cracked media) explores and presents the mixture of electronic and acoustic sound through free improvisation. The sounds of everyday life, the noise of the city, the midnight silence, the radio are stored in the medium of magnetic tape and transformed into low-resolution sound objects, which in combination with electronically produced sounds and vinyl records constitute the main musical information. To each sound stimulus, the instrument responds, transcending its established harmonic role, in constant counterpoint with the electronics to create heterogeneous or homogeneous musical mixtures.
The 30-minute performance for Electric Nights is based on the interaction of electronics and double bass with space. The musicians create a composition on stage where natural and electronic sound coexist.
 

https://kohma.bandcamp.com

Ο Moody alien ζει στη Θεσσαλονίκη και φτιάχνει μουσική από το 2001, δίχως να έχει διδαχθεί πώς θα έπρεπε να γίνεται κάτι τέτοιο κι μάλιστα επιμένοντας στη διάρκεια αυτών των ετών να μαθαίνει αποκλειστικά διά της εμπειρικής οδού. Η προσέγγισή του θα μπορούσε να συνοψιστεί στο “αν ακούγεται καλό, τότε είναι καλό”. Ιδρυτής και επιμελητής του πειραματικού Label Thirsty Leaves Music (από τα τέλη του 2014), έχει στο ενεργητικό του περισσότερες από 15 κυκλοφορίες, μόνος αλλά και με παρέα. Στo Electric Nights θα παρουσιάσει ένα σετ ζωντανής ηλεκτροακουστικής μουσικής αποτελούμενο από συνθέσεις από την τελευταία του δισκογραφική δουλειά, Nations of I, καθώς και από άλλες κυκλοφορίες.

Moody alien is based in Thessaloniki and creates music since 2001, without having been instructed on how that should be done. throughout these years he insists on learning exclusively via trial anderror. His approach could be summarized in “if it sounds good, then it is good”. Founder and curator of the experimental label Thirsty Leaves Music (since late 2014), his discography includes more than 15 releases, solo or with company (see MAGAM et al.)… At the 9th Electric Nights he’ll perform a live electroacoustic music set consisting of compositions from his latest album, Nations of I, as well as from other releases.

Οι Vei Scale είναι ένα πειραματικό ηλεκτρονικό ντουέτο από την Αθήνα. Το debut album τους κυκλοφόρησε σε βινύλιο και ψηφιακά από την Thinkbabymusic collective το Μάρτιο που μας πέρασε. Κάθε κομμάτι μεταφέρει σε ένα ηχοτοπίο ημερολογιακές σημειώσεις που κυρίως πραγματεύονται τη μεταβίβαση που συμβαίνει στον έρωτα. Το Single LET’S είναι μια αυτοσχεδιαστική προσπάθεια να εκφραστεί η μεταβατική κατάσταση της παιδικής ηλικίας στην ενηλικίωση και τη σεξουαλικότητα.

Στο Electric nights θα παρουσιάσουν μια avant garde, experimental audio performance. Ένα noise αυτοσχεδιαστικό αφηγηματικό σύνολο το οποίο θα εξελίσσεται και θα μεταμορφώνεται συνεχώς.

Vei Scale is an Athens based sonic cross-experimental project, a compositional approach to connection between electronic sound and contemporary poetry. Combining the sounds of Ioannis Gardiklis with the texts and vocals of Yoma Μοt they share their need for experimentation and poetic sensibility rendered on a common ground.
Ioannis Gardiklis is a sound artist, composer and electronic music producer. His main interest is on the range of visual and performing arts, composing music as a mean of communication with different art forms and exploring the relation between technology and music. His compositions are based on natural, analog and digital sounds and his solely musical projects are under the name Electrohead.
Yoma Mot is a interdisciplinary artist and a product designer. Contemporary art and labor, artistic research and critical design are the fields she focuses on. Text is another medium she uses to express the dialectic form of contemporary art. Lately and for soon to be 3 years she writes and publishes.

Η Monnodic (Klik Records) υπηρετεί πιστά το μουσικό της στυλ αναμιγνύοντας μυστικιστικά φωνητικά θέματα με την Organic Deep House. Έχει παρουσιάσει προηγούμενα έργα της σε Ευρωπαϊκά Φεστιβάλ και το live set της είναι ένα one woman show με live looping & PA, electronic percussion, synths και ατμοσφαιρικό χτίσιμο όπως αρμόζει σε ανάλογες παραγωγές Electronica. Έχοντας πάθος με την αισθητική, κάνει την μετάβαση στον αληθινό της ήχο όταν παίζει και τραγουδά live, ενώ το επερχόμενο άλμπουμ της “Dive” (Klik Records) είναι ένας αντικατοπτρισμός ανάμεσα σε organic elements, chopped beats, Soulful & Deep house και τα ουτοπικά σύμπαντα της Melodic Τechno.

Monnodic serves the electronic genre faithfully comprising mystical soundscapes, ethereal vocals, rich harmonic environment and Organic Deep House elements. She has presented her previous projects in European Festivals and her live sets are a complete one woman show on production, comprising live looping & PA, electronic percussion & synths. Her upcoming album Dive (Klik Records) is a mirage between tight grooves, Soulful & Deep house and the utopic spaces of Melodic techno.

https://www.instagram.com/monnodic/
https://m.facebook.com/monnodic
https://ffm.to/monnodic_butter_cookies
https://www.youtube.com/watch?v=0-uPQbE2t-Q

SATURDAY 17/09

OPENING: 21.30

The Beautiful Fish (2019)

Ο Αντρέας Μνιέστρης είναι Πειραιώτης της διασποράς. Ιδρυτικό μέλος του ΠΚΩΔ, κατοικεί έξω από τους Σιναράδες στη Κέρκυρα όπου έχει μεταδημοτεύσει και όπου [τέχνας απ]εργάζεται.
 
Η Μαριάννα Στραπατσάκη γεννήθηκε στην Αθήνα από όπου και ξεκίνησε τις σπουδές της στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο (Α.Τ.Ι.). Από το 1980 υπήρξε πρωτοπόρος στη βίντεο τέχνη στην Ελλάδα, με έμφαση στις βίντεο-εγκαταστάσεις στις οποίες ενσωματώνει τη ζωγραφική, τη γλυπτική και το βίντεο. Συνεχίζει τη δραστηριότητά της δίνοντας βαρύτητα στις δυνατότητες συνύπαρξης της κινούμενης εικόνας, του ήχου και της ψηφιακής τεχνολογίας στο χώρο της τέχνης, στην συνδιαλλαγή της σύγχρονης ψηφιακής τέχνης με παρελθόντες πολιτισμούς και στην παρουσίαση ψηφιακών έργων μεγάλων διαστάσεων σε δημόσιους χώρους. Έργα της βρίσκονται στην Eλλάδα και το Εξωτερικό σε Μουσεία και ιδιωτικές συλλογές.
 
Andreas Mniestris is a Piraeus of diaspora. A founding member of PKOD, he has resettled and works outside of Sinarades in Corfu.
 
Marianna Strapatsaki was born in Athens where she began her studies at the Athens Technological Institute (ATI). Since 1980 he has been a pioneer in video art in Greece, with an emphasis on video-installations in which he integrates painting, sculpture and video. She continues her activity emphasizing the possibilities of the coexistence of moving image, sound and digital technology in the field of art, the reconciliation of contemporary digital art with past cultures and the presentation of large-scale digital works in public spaces. Her works are in Greece and abroad in museums and private collections.

Η Αθηναία τραγουδίστρια/ τραγουδοποιός Juno GR παράγει τη δική της μουσική από τις αρχές του 2018. Μετρά συνεργασίες με διεθνείς και εγχώριους καλλιτέχνες από το 2016 και μέχρι και σήμερα έχει κυκλοφορήσει επίσημα ως ανεξάρτητη καλλιτέχνιδα 3 EPs καθώς και διάφορα singles, remixes, covers, παραμένοντας ενεργή στην εντόπια underground εναλλακτική ηλεκτρονική σκηνή.

Τα μουσικά της ηχοτοπία περιλαμβάνουν χρώματα από πειραματική Downtempo Electronic Pop μέχρι Dance φόρμες κάνοντας φανερές τις επιρροές της από καλλιτέχνες όπως bjork, James Blake, Kate Bush, Tori Amos. Αυτό που χαρακτηρίζει ενιαία την μουσική της είναι τα έντονα beats και τα παραμορφωμένα moog synths καθώς και διαστρεβλωμένα φυσικά όργανα όπως έγχορδα, πνευστά, κρουστά.
Στο live project της εκτός από τα live electronics που παίζει η ίδια, συνοδεύεται στην ηλ. κιθάρα από τον Γιάννη Παπαγεωργίου και στο ηλ. μπάσο και κόντρα μπάσο από τον Ανδρέα Σαρδέλη

The Athenian singer/songwriter Juno has been producing her own music since the beginning of 2018. She has been collaborating with international and local artists since 2016 and until now she has officially released as an independent artist, 3 EPs as well as various singles, remixes, covers, remaining active in the local underground alternative electronic scene.

Her musical soundscapes consist of experimental Downtempo Electronic Pop, Art Pop, Trip Hop, Dance music, revealing her influences from artists such as Bjork, James Blake, Kate Bush, Tori Amos.
What characterizes her music are intense beats, distorted moog synths as well as distorted natural instruments such as strings, woodwinds, percussion. In her live project, in addition to the live electronics, she is accompanied on the electric guitar by Yiannis Papageorgiou and on the electric bass and counterbass by Andreas Sardelis.

Ο Λουκάς Μεσσηνέζης είναι καλλιτέχνης που διερευνά τον ήχο ως βασικό μέσο δημιουργικής έκφρασης σε μορφές εγκαταστάσεων και performance. Το έργο του ταλαντεύεται μεταξύ ακουστικής ενσυναίσθησης, φιλοσοφίας, θεμάτων πραγματικότητας και μνήμης. Αντιμετωπίζει την ακρόαση ως μία εξωστρεφή πρακτική έκφρασης συντήκοντας αισθητική και αφηγηματικότητα σε νέες (υπέρ)πραγματικότητες. Ο Λουκάς έχει παρουσιάσει έργα του σε σημαντικά φεστιβάλ όπως Ars Electronica, minus20degree Festival και Ethnographic Terminalia μεταξύ άλλων. Ως ακαδημαϊκός διερευνά την έννοια των ακουστικών ομοιωμάτων και έχει παρουσιάσει τα ευρήματά του σε πολλά διεθνή συνέδρια ενώ επίσης έχει συγγράψει σημαντικό αριθμό επιστημονικών άρθρων. Τέλος ο Λουκάς είναι συμβεβλημένος με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και είναι ενεργό μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής μουσικής καθώς και της Ελληνικής Εταιρείας Ακουστικής Οικολογίας.
Η conceptual performance ‘When I was a Kid’ αποτελεί ένα αυτοβιογραφικό, αλλά εξωστρεφές έργο με κάθε κομμάτι να αντλεί από μία ανάμνηση της παιδικής του ηλικίας και τα συναισθήματα που την συνοδεύουν.
 
Luc Messinezis is an artist and researcher working across sound, installation and performance. His practice oscillates between aural awareness, philosophy, notions of reality and memory. He reads the act of listening as an extrovert gesture of expression, usually fusing gesture, aesthetics and message into enhanced realities Luc has presented a multitude of artworks across the globe on occasions such as Ars Electronica, minus20degree Festival, Athens Digital Art Festival and Ethnographic Terminalia among others. As an academic researcher he currently scrutinizes ‘Aural Simulacra’ having presented his findings in several international conferences and authored numerous publications. Finally, Luc is associated with Ionian University, he is an active member of the Hellenic Electroacoustic Music Association as well as the Hellenic Society for Acoustic Ecology.
‘When I was a Kid’ is an autobiographical, yet extroverted work, with each piece drawing from a fragment of childhood memory and the feelings that envelop it.

Medea Electronique W/ Savina Yannatou , Andreas Mniestris, Costas Baltazanis, Robert Jedrzejewski, Alexandra Niaka

– H Σαβίνα Γιαννάτου και οι Medea Electronique χρησιμοποιούν τη δημιουργική ενέργεια του αυτοσχεδιασμού, μερικές φορές παίρνοντας σαν αφετηρία μία προκαθορισμένη φόρμα ή πλάνο, αλλά το ίδιο συχνά δίνοντας ελεύθερο πεδίο στα δημιουργικά ένστικτα, εστιάζοντας στο τι συμβαίνει ’εκεί και τότε’. Το σχήμα συνδυάζει καλλιτέχνες από ποικίλα πεδία – τα μουσικά στοιχεία έλκονται από live electronics, ενόργανο αυτοσχεδιασμό, sound art, noise art, ηλεκτρακουστική μουσική, circuit bending και computer programming.

Η Σαβίνα Γιαννάτου και οι Medea Electronique σηματοδοτούν την ισχυρή επιθυμία των μελών τους να βυθιστούν στην τέχνη και την αχανή πηγή ενέργειας του αυτοσχεδιασμού.

Savina Yannatou and Medea Electronique use the creative energy of improvisation. Sometimes the have as starting point a predetermined form or shot, but just as often they give free rein to creative instincts, focusing on what happens ‘there and then’. The format combines artists from a variety of fields – musical elements are drawn from live electronics, instrumental improvisation, sound art, noise art, electroacoustic music, circuit bending and computer programming.
Savina Yannatou and Medea Electronique portrait the strong desire of their members to immerse themselves in the art and the vast energy source of improvisation.

– Ο Αντρέας Μνιέστρης είναι Πειραιώτης της διασποράς. Ιδρυτικό μέλος του ΠΚΩΔ, κατοικεί έξω από τους Σιναράδες στη Κέρκυρα όπου έχει μεταδημοτεύσει και όπου [τέχνας απ]εργάζεται.

Andreas Mniestris is a Piraeus of diaspora. A founding member of PKOD, he has resettled and works outside of Sinarades in Corfu.

– Ο Κώστας Μπαλταζάνης σπούδασε τζαζ κιθάρα και σύνθεση στο Berklee College of Music στη Βοστώνη των Η.Π.Α. Το 1995 δημιούργησε τους Iasis μαζί με τον Πέτρο Κούρτη στα κρουστά και τον Γιώτη Κιουρτσόγλου στο μπάσο, ένα γκρουπ που ερμήνευσε world fusion συνθέσεις. Το 2002 ο Κώστας συνέθεσε τη μουσική για την ταινία “Paradise is a Personal Affair”. Το soundtrack κυκλοφόρησε η Legend Records. Zει στη Νέα Υόρκη και έχει εμφανιστεί με πολλούς ερμηνευτές σε πολλές χώρες παγκοσμίως (Alex Foster, The Mingus Orchestra, Arturo Sandoval, David Friedman, Jeff Tain Watts, James Genus, Mike Wolff, Kenwood Dennard, Omar Faruk Tekbilek, The Stuttgart Συμφωνική ορχήστρα). Το 2015 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο στην πολιτεία, ένα soundtrack της εμπνευσμένης εμπειρίας του στη Νέα Υόρκη που ονομάζεται “End of Seas”.

Costas Baltazanis studied jazz guitar performance and composition at Berklee College of Music in Boston, Usa. In 1995, Costas formed Iasis along with Petros Kourtis on percussion and Yiotis Kiourtsoglou on bass, a group performing his compositions in the field of world fusion. In 2002, Costas composed the music for the movie “Paradise is a Personal Affair”. Legend Records released the soundtrack. Costas Baltazanis lives in New York City and has performed with numerous performers in many countries worldwide (Alex Foster, The Mingus Orchestra, Arturo Sandoval, David Friedman, Jeff Tain Watts, James Genus, Mike Wolff, Kenwood Dennard, Omar Faruk Tekbilek, The Stuttgart Symphony Orchestra). In 2015 he released his first stateside record, a soundtrack to his inspired New York experience called “End of Seas”.

– O Robert Jedrzejewski είναι διαισθητικός καλλιτέχνης, αυτοσχεδιαστής, συνθέτης, τσελίστας και μελετητής (PhD) με έδρα την Πολωνία. Στόχος του είναι να προσδιορίσει σε ποιο βαθμό ο πραγματικά ελεύθερος και καθαρός αυτοσχεδιασμός μπορεί να γίνει η βασική δημιουργική μέθοδος στη μουσική, η οποία από μόνη της αποτελεί μέρος μιας εξαιρετικά δυναμικής παραστατικής σφαίρας του σύγχρονου κόσμου. Θα ήθελε να δοκιμάσει ποια στοιχεία αποτελούν τους κύριους μηχανισμούς αυτού του είδους πρακτικής και πώς συμπεριφέρονται οι άνθρωποι κάτω από αυτές τις συνθήκες και εάν μια πράξη επίδειξης που βασίζεται στον αυτοσχεδιασμό μπορεί να γίνει η βασική πηγή της εμπειρίας της αλήθειας για τον καλλιτέχνη και ερευνητή στον 21ο αιώνα.
Τα ποικίλα έργα και οι συνθέσεις του παίζονται τακτικά σε όλη την Ευρώπη, στον Καναδά, στις ΗΠΑ και στη Σιγκαπούρη. Αυτή η παράσταση υποστηρίζεται από το Ινστιτούτο Adam Mickiewicz.

Robert Jedrzejewski is an intuitive artist, improviser, composer, cellist, and scholar (PhD) based in Poland.
His goal is to determine to what extent the truly free and pure improvisation can become the basic creative method in music, which itself is part of an extremely dynamic performative sphere of the modern world. He would like to test which elements constitute the main engines of this kind of practice and how people behave under these conditions, and if an act of ostension based on improvisation can become the basic source of experiencing truth for the artist and researcher in the 21st Century.
His diverse projects and compositions are regularly performed all over Europe, in Canada, in the USA, and in Singapore. This performance is supported by the Adam Mickiewicz Institute.

-Η Αλεξάνδρα Νιάκα είναι interactive media artist. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Α.Π.Θ. και είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών ‘Design for Performance and Interaction’ (UCL). Μέσα από διαδραστικές εγκαταστάσεις, immersive τεχνολογίες και τη συγγραφή, προσπαθεί να απαντήσει δημιουργικά σε ερωτήματα σχετικά με τη σχέση ανθρώπου και τεχνολογίας και πώς αυτή καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και αλληλεπιδρούμε με τη γύρω μας πραγματικότητα. Εστιάζει στη χρήση τεχνολογίας αιχμής για τη δημιουργία εμπειριών εικονικής, μεικτής και επαυξημένης πραγματικότητας(MR/ VR/ AR reality). Πάγιο ερώτημα που διέπει το έργο της, είναι η πληροφορία ως το νέο υλικό, η μετεγγραφή και η διασύνδεση του. Η δουλειά της έχει παρουσιαστεί στην Αγγλία, στην Κίνα και στην Ελλάδα. Έχει εργαστεί στα creative studio ‘The Workers(inc.)’ και ‘Jason Bruges studio’, στο Λονδίνο. Tο 2020 κέρδισε το βραβείο: SNF Artist Fellowship Award πάνω στις εικαστικές τέχνες από το ARTWORKS.

Alexandra Niaka is an interactive media artist. She holds a Master of Architecture on ‘Design for Performance and Interaction’ from the Bartlett School of Architecture and a diploma of architecture from Aristotle University of Thessaloniki. She expresses herself through interactive installations immersive technologies, and written text. Through her work, she is trying to creatively answer to questions concerning the relation between human and technology and how this relation determines the manner in which we perceive and interact with our surrounding reality. To that end, she focuses on the use of cutting-edge technology to create MR, VR and AR reality experiences. The research question that determines her work is the interpretation of data as a new type of material, its transcription, and its interconnection. Her worked has been exhibited in UK, China, and Greece. She has worked for London- based creative studios, like ‘The Workers(inc.)’ and ‘Jason Bruges studio’. On 2020 she obtained the SNF Artist Fellowship Award on Visual Arts, from ARTWORKS.

Η AMR, Άννα-Μαρία Ράμμου αφηγείται ιστορίες μέσω αυτοσχεδιαστικών σετ με άξονα την ηλεκτρακουστική και noise μουσική. Ο θόρυβος σμιλεύεται για να δώσει μορφή στα συναισθήματα και στις ιδέες, το παράδοξο της πραγματικότητας και ο τρόπος που αυτή γίνεται αντιληπτή. Η κύριες πηγές ήχου από τα χειροποίητα διαδραστικά συνθεσάιζερ απλών ταλαντωτών, ένα semi modular synth και οι επεξεργασμένες ηχογραφήσεις μέσω λάπτοπ αναπτύσσονται σε drone ηχοτόπια μέσω μιας σειράς πεταλιών εφέ κιθάρας καλώντας το κοινό να βυθιστεί μέσα στην εμπειρία των ήχων.

AMR, Anna-Maria Rammou tells stories through improvisational sets based on electroacoustic and noise music. Noise is moulded into emotions and ideas, the paradox of reality and the way it is perceived. The main sound sources of handmade interactive synthesizers of simple oscillators, a semi modular synth and processed laptop recordings are developed into drone soundscapes through a series of guitar effects pedals inviting the audience to immerse themselves in a sonic experience.

Ο Μενέλαος ανακάλυψε το όργανο Handpan το 2007 και πήρε το πρώτο του το 2013. Δύο χρόνια αργότερα άρχισε να παίζει σε διάφορες εκδηλώσεις στα νησιά της Σαντορίνης και της Κρήτης κυρίως. Έχει κυκλοφορήσει δύο στούντιο άλμπουμ και συνέθεσε τη μουσική για το ντοκιμαντέρ «Emerging Proud» που μεταδόθηκε σε 14 χώρες. Εκτός από φεστιβάλ, έχει συμμετάσχει σε θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις τέχνης, γάμους, μαθήματα γιόγκα και συνόδευσε με τη μουσική του παραμύθια.
Τα τελευταία 3 χρόνια χρησιμοποιώντας synths, ηχογραφήσεις πεδίου, groove boxes, loops και εφέ προσπαθεί να συνδυάσει το Handpan με άλλα ακουστικά όργανα στα σετ του. Η μουσική του έχει συνήθως ηλεκτρονικό τύπο ήχου με ορχηστρικές επιρροές και ακουστικές μελωδίες ακολουθώντας τη διάθεση της κάθε φοράς.

Menelaos discovered the Handpan instrument in 2007 and got his first one in 2013. Two years later he started performing at various events at the islands of Santorini and Crete mostly. He has released two studio albums and composed the music for the ‘Emerging Proud’ documentary that was broadcasted in 14 countries. Besides festivals, he has participated in Theater plays, Art exhibitions, Weddings, Yoga classes and also accompanied fairy tales with his music.

The last 3 years using synths, field recordings, groove boxes, loops and effects he is trying to mix the Handpan and other acoustic instruments to his sets. His music usually has an electronic type of sound with orchestral influences and acoustic melodies following the mood of each time.

Ο φωσφόρος είναι το αμέταλλο χημικό στοιχείο με χημικό σύμβολο P, ατομικό αριθμό 15 και ατομικό βάρος 30,97376 amu.
Βύθιση σε έναν υπερβατικό άχρονο κόσμο όπου φως και σκοτάδι μάχονται για τηνεπικράτηση. To Απολλώνειο φως σε αντιδιαστολή με το σκοτάδι του Άδη. Ένα είδος τελετουργίας για “έναν ξεχασμένο θεό ο οποίος δεν έχει ανάγκη ούτε προσευχές ούτε λατρείες”. *
 
* από την ταινία Βάσσες 1964 – Jean-Daniel Pollet
 
Μια οπτικοακουστική performance με live modular electronics και live ψηφιακή επεξεργασία super8 κινηματογραφικού φιλμ όπου η συνύπαρξη ήχου και εικόνας αρθρώνει ένα άλλο είδος λόγου. Τα πλάνα του φιλμ είναι αποκλειστικά τραβηγμένα στις Βάσσες, στο ναό του Επικούριου Απόλλωνα.
 
Phosphorus is the nonmetallic chemical element with chemical symbol P, atomic number 15, and atomic weight 30.97376 amu.
Immerse yourself in a transcendent timeless world where light and darkness battle for supremacy. The Apollonian light in contrast to the darkness of Hades. A kind of ritual for “a forgotten god who needs neither prayers nor worship.”*
 
*from the movie Bassae 1964 – Jean-Daniel Pollet
 
An audiovisual performance with live modular electronics and live digital processing of
super8 cinematographic film where the coexistence of sound and image articulates another kind of discourse. The footage of the film was exclusively shot in Bassae, at the temple of Epicurius Apollo.

Η Lee Ingleton είναι συνθέτης και καλλιτέχνης που εργάζεται με τέχνες και πειραματική ηλεκτρονική μουσική με κοινωνική ευαισθητοποίηση. Η πρακτική της καλύπτει την έρευνα, τη συγγραφή, την εγκατάσταση, τη σύνθεση, την ερμηνεία, την επιμέλεια, την παιδαγωγική και τον ακτιβισμό με γνώμονα τα queer-τρανσφεμινιστικά και αντιρατσιστικά παραδείγματα. Μεγάλο μέρος της δουλειάς της Lee από το 2007 εστιάζει στη συνεργασία ως τρόπος για κοινωνική εμπλοκή για την οικοδόμηση της κοινότητας, αποκαλύπτοντας κρυφές ιστορίες και επαναλαμβάνοντας ιστορικές αμνησίες περιθωριοποίησης. Η πρακτική της Lee ως σόλο καλλιτέχνιδας επικεντρώνεται στη χρήση της προσωπικής εμπειρίας για την εξερεύνηση πολιτιστικών πρακτικών και ιστοριών μέσω παρτιτούρας παραστάσεων, ήχου και διαδραστικών μέσων. Πρόσφατα έργα περιλαμβάνουν το ντεμπούτο EP, ‘Dancing With Toots Benedicta’, και ‘You Will Never Travel’, για το «A Thousand Channels», μέρος του Διεπιστημονικού Φεστιβάλ Τεχνών ColomboScope στη Σρι Λάνκα.
 
Lee Ingleton is a composer and artist working across socially engaged arts and experimental, electronic music. Lee’s practice spans research, writing, installation, composition, performance, curation, pedagogy & activism guided by queer-transfeminist and anti-racist paradigms. Much of Lee’s work since 2007 focuses on collaboration as a mode to engage for community building, uncovering hidden histories and re-working historical amnesias of marginalisation. Lee’s practice as a solo artist focuses on the use of personal experience to explore cultural practices and histories through performance scores, sound and interactive media. Recent projects include the debut EP, Dancing With Toots Benedicta, and You Will Never Travel, for ‘A Thousand Channels’, part of the ColomboScope Interdisciplinary Arts Festival in Sri Lanka.

https://leeingleton.bandcamp.com/
https://avelospace.net/lee-ingleton/

Ο Στέλιος Γιαννουλάκης αυτοσχεδιάζει με circuit-bent παιχνίδια και αναλογικά συνθεσάιζερ. Ένα παιχνίδι ανάμεσα σε γαλήνιους και επιθετικούς ήχους, υφές και κινήσεις, θόρυβο και αρμονία. Αφηρημένα ηλεκτροακουστικά τοπία που διαμορφώνονται διαρκώς και υφαίνουν συνειρμούς πάνω σε κύματα μουσικής έντασης και λύσης, διεκδικώντας κάποιο είδος στυλιζαρισμένης υλικότητας.
Ο Στέλιος Γιαννουλάκης συνθέτει μουσική και σχεδιάζει ήχο για χορό, θέατρο, κινηματογράφο, video και mobile εφαρμογές. Ασχολείται επίσης με το μοντάζ, την κατασκευή πειραματικών μουσικών οργάνων και τον αυτοσχεδιασμό. Παίζει και ηχογραφεί solo ή με διάφορα μουσικά σχήματα (Schema Musicalis, ElektroBalkana, RSLG quartet). Σπουδές Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και Βιοϊατρικής Τεχνολογίας (ΕΜΠ), Master of Arts στην Ψηφιακή Μουσική Τεχνολογία (Keele University), PhD στην Ηλεκτροακουστική Σύνθεση (University of Wales Bangor). Διδάσκει σύνθεση και μουσική τεχνολογία για το Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας, στο Ωδείο Αθηνών. Ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής.
 
Stelios Giannoulakis improvises with circuit-bent toys and analog synthesizers. An interplay between drones and grains, gestures and textures, noise and harmony. Abstract electroacoustic soundscapes are being constantly modulated on waves of musical tension and release, claiming some kind of stylized materiality.
Stelios Giannoulakis is a composer, sound designer, engineer, music technology researcher, and educator. Electroacoustic and cross-genre music composition, soundscape recording, concert performances, editing, music and sound design for theater, video, film, dance, and video games. Sound diffusion, circuit bending, game mechanics, interactivity. Teaches Electroacoustic Composition and Creative Music Technology for CMRC at Athens Conservatoire. Studies include a PhD in Electroacoustic Composition (University of Wales Bangor), MA in Digital Music Technology (Keele University), first degree in Electronic and Biomedical Engineering (NTUA).
 

https://steliosgiannoulakis.wordpress.com/

VIEW PREVIEWS FESTIVALS